در حال بارگذاری ...
  • گفت‌وگوی ایران تئاتر با میلاد رمضانی کارگردان نمایش« کاشف گیج»

    تکنیک داستان‌های مصور روی صحنه نمایش

    میلاد رمضانی کارگردان نمایش کودک و نوجوان« کاشف گیج» گفت: شیوه روایت در این نمایش بازآفرینی شیوه ای در تصویرسازی کتاب های مصور است که با عنوان «کمیک استریپ» شناخته می شود.

     

    میلاد رمضانی کارگردان نمایش کودک و نوجوان« کاشف گیج» که در تالار هنر روی صحنه رفته در گفت‌وگو با ایران تئاتر در خصوص انتخاب این اثر برای اجرا اظهار کرد: متن این نمایشنامه نوشته الهه دهقان پیشه است که در دوره های گذشته جشنواره تئاتر کودک و نوجوان موفق به کسب جایزه نیز شده است. وقتی این نمایشنامه را در سال 1394 مطالعه کردم مضمون و شیوه روایت آن به نظرم جالب توجه آمد و تصمیم به آماده سازی این اثر برای اجرا گرفتم. همان سال بود که موفق شدیم این اثر را در جشنواره تئاتر شهر ارائه کنیم، اما اجرای عمومی اثر در آن زمان محقق نشد تا اینکه امسال و با همراهی مدیریت تالار هنر موفق شدیم اجرای عمومی نمایش «کاشف گیج» را در این مرکز داشته باشیم.

    او در ادامه سخنانش در ارتباط با مضمون و محتوای این اثر گفت: داستان این نمایش بر محور کریستف کلمب شخصیتی تاریخی که اغلب ما نام او را شنیده ایم و به عنوان کاشف قاره آمریکا شناخته می شود پیش می رود. راوی این قصه نویسنده ای است که در صحنه حضور دارد و ماجراهای نمایش را برای مخاطب بازگو می کند. جذابیت این روایت تاریخی به ویژه از آن جهت است که کریستف کلمب در واقع  پا در مسیری می گذارد که از پیش خودش نمی داند به کجا منتهای می شود و همانطور که اغلب ما اطلاع داریم زمانی که او به قاره آمریکا می رسد اصلاً اطلاع ندارد که در واقع سرزمینی تازه را کشف کرده است. بعد از مطالعه این نمایشنامه و تمایلی که به کارگردانی آن در مشورت هایی که با نویسنده اثر داشتم در واقع این متن را برای اجرا بازنویسی کردم.

    این کارگردان تئاتر در ادامه سخنانش در ارتباط با فضا و شیوه اجرای این نمایش گفت: در اجرای این اثر شیوه ای را در پیش گرفتم که تا کنون در عرصه تئاتر کودک و نوجوان کمتر مورد استفاده قرار گرفته است. در واقع شیوه روایت در این نمایش بازآفرینی شیوه ای در تصویرسازی کتاب های مصور است که با عنوان «کمیک استریپ» شناخته می شود. کمیک استریپ شیوه ای از روایت تصویری است که داستان ها را در قالب قاب های تصویری دنباله دار  روایت می کند و من نیز در اجرای نمایش «کاشف گیج» این شکل از روایت داستان را به شکلی که در صحنه تئاتر قابل اجرا و امکان پذیر باشد را دنبال کرده ام. بر همین اساس بازی ها نیز در این اثر به شکلی اغراق شده و با نشانه و بیان های برجسته بدن و حرکات بازیگران روبه رو هستیم که تحرک و هیجان خاصی به فضای نمایش می دهند. همچنین به عنوان یکی دیگر از ویژگی های این شیوه روایت داستان باید به این نکته اشاره کنم که بعضی از صحنه های این نمایش فاقد دیالوگ است و در مجموع کاشف گیج را باید نمایشی کم دیالوگ بدانیم که بیشتر سعی می کند به زبان تصویر و ویژگی های دیداری روایت خود را پیش ببرد. علاوه بر این اساساً اعقتقاد دارم که در آثار کودکان به ویژه آثاری که برای کودکان و نوجوانان امروز تولید می شوند، تا حد امکان باید از دیالوگ های اضافی پرهیز کرد. به این ترتیب می توان اطلاعات و محتوای مورد نظر را از طریق دیگری چون تصویر و حرکت و دیگر عناصری که صحنه تئاتر در اختیار ما می گذارد بهره ببریم.

    این هنرمند در بخش پایانی سخنانش نیز با اشاره به بازخوردهای اجرای این اثر گفت: بازخوردهای مجموعاً مثبتی از اجرای این نمایش داشته ایم و به ویژه سبک اجرایی نمایش مورد توجه مخاطبین قرار گرفته است. به نظر من در عرصه تئاتر کودک و نوجوان ما و به خصوص نمایش هایی که برای گروه سنی نوجوانان تولید می شوند، نیاز جدی به نوآوری ها و رویکردهای خلاقانه بیشتری داریم و این در حالی است که اساساً در کشور ما نمایش هایی که ویژه نوجوانان تولید می شوند از نظر تعداد بسیار کم شمار هستند و به دلایلی که برای من چندان معلوم نیست بسیاری از همکاران ما در این عرصه از تولید نمایش برای این طیف از مخاطبین تئاتر علاقه ای از خود نشان نمی دهند.

     




    نظرات کاربران